Sterowanie wiatrem, huraganami, pogodą, klimatem, itp.
(dwujęzycznie, po: angielsku i polsku )

Uaktualizowano:
5 czerwca 2006

Klikaj odnów jeśli tekst został ucięty

Ignoruj lub wydeletuj wszelkie błędy lub banery jakie będą starały się powstrzymać cię przed przeczytaniem tej strony.

Menu 1:

(Wybór języka:)

-angielski

-polski

(Strona główna:)

Index

(Polskie tutaj:)

Huragany

Karma

Koncept Dipolarnej Grawitacji

O mnie (dr Jan Pająk)

Źródłowa replika tej strony

Monografia [1/4]:
P, 1, 2, 3, E, X

(English here:)

Hurricanes

Karma

Concept of Dipolar Gravity

God

About me (Dr Jan Pająk)

Source replica of this page

Monograph [1/4]:
E, 1, 2, 3, P, X

(По русски:)

Бог

Меню 2

Меню 4

Peпликa иcтoчникa этoй cтрaницы

(Ελληνικά εδώ:)

Αντίγραφο πηγής αυτής της σελίδας

Πληκτρολόγιο

(Hier auf Deutsch:)

Quelreplica dieser Seite

(Aquí en espańol:)

Reproducción de la fuente de esta página

(Ici en français:)

Reproduction de source de cette page

(Qui in italiano:)

Replica di fonte di questa pagina

Menu 2:

(Przesuwne)

(Oto wykaz wszystkich stron z TEGO serwera, w zestawieniu językowym - w 8 językach. Wybierz interesującą Cię stronę manipulując suwakami, potem kliknij na nią aby ją uruchomić:)

(Ten sam wykaz daje się też wyświetlić z "Menu 1" poprzez kliknięcie tam na pozycję "Menu 2".)

Menu 3:

(Alternatywne adresy internetowe tej strony, np. pod:)

a.1asphost.com/Tapanui

energia.sl.pl

hostultra.com/~wszewilki

god.20m.com

i.1asphost.com/1964

jan-pajak.com

members.fortunecity.com

milicz.fateback.com

www.totalizm.pl

ufonauci.w.interia.pl

anzwers.org/free/wroclaw

www.nrg.to/newzealand

Menu 4:

(Przesuwne)

Oto wykaz wszystkich moich stron ze wszystkich serwerów. Strony te najpierw zestawione są językami (tj. jako strony po polsku, angielsku, niemiecku, francusku, hiszpańsku, włosku, grecku, oraz rosyjsku.) Dla każdego zaś języka strony zestawione są przedmiotowo. Wybierz interesującą Cię stronę manipulując suwakami, potem kliknij na nią aby ją uruchomić:

(Ten sam wykaz daje się też wyświetlić z "Menu 1" poprzez kliknięcie tam na pozycję "Menu 4".)

W miarę postępu czasu nasza cywilizacja staje się coraz bardziej zależna od pogody. Wszakże coraz bardziej napięta produkcja żywności, transport, komunikacja, zdrowie, przemysł, a często również energetyka, są osłabiane każdym odstępstwem od "normalnej" pogody. Jednocześnie owa pogoda w miarę postępu czasu czyni się coraz bardziej zdestabilizowana. Huragany, tornada, susze, powodzie, oraz wszelkie inne pogodowe anomalia prześladują praktycznie każdy zakątek naszego globu. Z tego powodu coraz pilniejszym staje się wymóg aby nasza cywilizacja opanowała umiejętność sterowania pogodą. Problem jednak polega na tym, że wszelkie dotychczasowe próby sterowania pogodą bazowały na empirycznych ustaleniach dotyczących jedynie lokalnego działania określonych przedsięwzięć. Jak dotychczas brak było bowiem teorii naukowej która by wyjaśniała cały globalny mechanizm rządzący pogodą, oraz by wskazywała sposoby umożliwiające sterowanie tym mechanizmem. Na szczęście dla nas, taka teoria naukowa została opracowana w 1985 roku. Od owego czasu jest ona upowszechniana po świecie pod nazwą "Koncept Dipolarnej Grawitacji". Niniejsza strona internetowa wyjaśnia właśnie globalny mechanizm rządzący pogodą opisywany przez ów Koncept Dipolarnej Grawitacji. Na przykładzie przewidywania, wykrywania i kontrolowania huraganów wyjaśnia ona również jak ów mechanizm daje się wykorzystać praktycznie, m.in. do przejęcia kontroli na ziemską pogodą.

Odnotuj, że niniejsza strona ma na celu wyjaśnienie mechanizmu formowania huraganów i tornad które są kluczem do całego mechanizmu rządzącego pogodą. Opisuje ona także sposób na jaki owe huragany i tornada daje się kontrolować technicznie. Zarówno ów mechanizm, jak i sposób jego kontrolowania, wynikają z relatywnie nowej teorii naukowej zwanej Konceptem Dipolarnej Grawitacji. Wszystko jednak wskazuje na to, że ktoś już od tysiącleci wywołuje technicznie huragany i tornada na Ziemi, oraz naprowadza je nad cele w które mają one uderzyć. Dlatego opracowane zostały także odrębne strony internetowe, które opisują konkretne przykłady faktycznie zaistniałych huraganów i tornad wywołanych oraz sterowanych technicznie w sposób wysoce inteligentny. Pierwsza z tych stron, o nazwie "Katrina", opisuje najbardziej znany przykład takiego huraganu wywołanego i sterowanego w sposób techniczny, czyli huraganu nazywanego "Katrina" z dnia 29 sierpnia 2005 roku. Strona ta wyjaśnia też cechy po jakich taki technicznie wywołany i sterowany huragan daje się odróżnić od huraganu naturalnego. Z kolei jeszcze jedna strona, o nazwie "tornada", opisuje przykłady tornad wywołanych i sterowanych w sposób techniczny. Strona owa również wyjaśnia cechy odróżniające owe technicze tornada od tornad naturalnych. Szokująco, jak to ujawnia analiza owych cech, przeważająca większość tornad które w obecnych czasach trapią ludzkość, szczególnie zaś te które uderzają w Stany Zjednoczone i wyniszczają ten najbardziej zaawansowany kraj naszej planety, wywoływana jest i sterowana właśnie na taki techniczny sposób. Przyczyny tego właśnie stanu rzeczy opisane zostały na stronie "zło", a także na stronach "WTC", "Columbia", "26ty dzień", "podmieńcy", "plaga", "chmury-UFO", oraz "ludobójcy". Pełne adresy internetowe powyższych stron ukażą się w okienku adresowym wyszukiwarki po kliknięciu na ich linki wyróżniane w tekście tej strony kolorem zielonym. Odsyłaj na adresy tych stron, a także zachęcaj do ich przeglądnięcia, tych wszystkich swoich znajomych i przyjaciół, którzy mogą się interesować w poznaniu najnowszych ustaleń w zaprezentowanych na nich sprawach.

#1. "Wiatry", "huragany", "tajfuny", "cyklony", "tornada", itp. - czyli dużo odmiennych nazw, jednak w rzeczywistości zawsze manifestacje tego samego zjawiska:

       Przyglądnijmy się uważnie co faktycznie opisywane jest pod owymi dziesiątkami odmiennych nazw jakie ludzie przyporządkowali najróżniejszym zjawiskom pogodowym. Oto najważniejsze z tych nazw, oraz krótkie wyjaśnienie co każda z nich faktycznie oznacza.
       (1) Wiatr. Nazwa "wiatr" używana jest do opisywania słupa wirującego powietrza o średnicy wynoszącej zwykle około tysiąca kilometrów przemieszczającego się wzdłuż powierzchni Ziemi. Ponieważ powietrze w obrębie tego słupa zwolna wiruje, dla osób znajdujących się na powierzchni ziemi owo jego wirowanie manifestuje się właśnie w postaci wiatru. W samym centrum słupa powietrza formującego wiatry zawsze znajduje się mały obszar wolny od wiatru.
       (2) Huragan. Nazwa "huragan" używana jest do opisywania słupa wirującego powietrza o średnicy wynoszącej kilkaset kilometrów, w obrębie którego panują mordercze wiatry wirowe posiadające ogromną siłę niszczenia. Faktycznie to huragan powstaje jeśli słup powietrza który formował zwykłe wiatry zostaje zawężony do znacznie mniejszej średnicy. Szybkość liniowa ruchu wirowego wiatrów huraganu często przekracza 200 kilometrów na godzinę. W samym centrum tego słupa huraganowego, czyli w jego tzw. "oku", znajduje się jednak obszar o średnicy wynoszącej około 10% średnicy całego wirującego słupa (czyli obszar o około kilkudziesięcio-kilometrowej średnicy), w którym powietrze wcale nie wiruje - a stąd w którym panuje strefa zupełnej bezwietrzności. Ponieważ odmienne kultury na Ziemi przyporządkowywały huraganom odmienne nazwy, ów słup wirującego powietrza zwykle nazywany jest "huraganem" tylko jeśli pojawia się on gdzieś w obszarze Altantyku, lub jeśli opisywany jest on przez Europejczyków. Z kolei w kulturach dalekiego Wschodu (tj. na obszarze Pacyfiku) taki sam słup huraganowego wiatru nazywany jest zwykle tajfunem. Natomiast w obszarze równikowym ten sam rodzaj wiatru zwykle nazywany jest cyklonem.
       (3) Sztorm. Jeśli jakikolwiek silny wiatr, np. huragan, tajfun, czy cyklon, omiata powierzchnię morza lub oceanu, wówczas niebezpieczna sytuacja jaka zostaje wytworzona przez niego na powierzchni owych wód nazywana jest zwykle sztormem. Oczywiście, efekty sztormów mogą również przenosić się z morza na obrzeża lądów, dotykając ludzi i naturę którzy mieszkają w pobliżu wybrzeża.
       (4) Tornado. Odmianą huraganu jest tzw. "tornado". Tornado powstaje kiedy wirujący słup powietrza typowo formujący huragan zawężony zostaje do średnicy zaledwie kilku, kilkudzięsięciu, lub co najwyżej kilkuset metrów. Takie zawężenie średnicy wirowania tego słupa zwielokrotnia liniową szybkość ruchu wirowego powietrza. Szybkość ta zaczyna wówczas osiągać wartości często przekraczające około 1000 km/godź. Jednocześnie zaś siła niszczenia tego wiatru proporcjonalnie wzrasta osiągając ekspozyjność większą nawet od wybuchu dynamitu. Sporo budynków uderzonych tornadem zwyczajnie eksploduje. Siła tornada jest też w stanie wysysać w powietrze ludzi usiłujących się przed nim ukrywać np. w piwnicach. W Polsce tornada kiedyś nazywano "trąbami powietrznymi". Słyszałem także że stara ludowa nazwa dla nich brzmiała "tańcujący diabeł". Z kolei w Anglii dawniej nazywano je "wind devil" czyli "wiatr diabeł". Podobnie jak słupy huraganów, również słup powietrza zawirowywanego przez tornado posiada w swoim centrum bezwietrzne "oko" o średnicy około 10% średnicy zewnętrznej owego wirującego słupa. W "oku" owym panuje zupełna bezwietrzność wirowa. Występują tam jednak potężne siły ssące które są w stanie podnieść w górę nawet bardzo ciężkie przedmioty.

* * *

Oczywiście, wykaz zjawisk atmosferycznych jakie oddziaływują na nasze życie wcale się nie kończy na powyższych pojęciach. Mamy przecież jeszcze takie zjawiska jak "pogoda", "klimat", "mróz", "śnieg", "deszcz", "susza", itp. Jak jednak zapewne czytelnik zaczął to już odnotowywać z pojęć wyjaśnionych poprzednio, owe inne zjawiska faktycznie są jedynie pochodnymi od zjawisk opisanych powyżej, zaś ich mechanizm działania zawsze wywodzi się z jednego rodzaju zasad (tj. tego które będą opisane poniżej). Mianowicie zawsze wywodzi się on z następstw ruchów wirowych ogromnych słupów powietrza które wirują a jednocześnie przesuwają się wzdłuż powierzchni Ziemi. Takie słupy wirującego powietrza są więc naszym kluczem do sterowania pogodą. Jeśli nauczymy się nimi sterować, wówczas jednocześnie nauczymy się jak sterować pogodą i klimatem na Ziemi. Jak zaś wyjaśnia nam to teoria opisana poniżej w następnym punkcie tej strony i nazwana "Konceptem Dipolarnej Grawitacji", istnieje możliwość relatywnie prostego sterowania owymi słupami wirującego powietrza. Jak tego dokonywać wyjaśnione zostało w dalszej części tej strony.

#2. "Koncept Dipolarnej Grawitacji" - czyli teoria naukowa która m.in. wyjaśnia formowanie wiatrów, huraganów i tornad oraz wskazuje jak sterować pogodą i klimatem na Ziemi:

       Nazwa Koncept Dipolarnej Grawitacji przyporządkowana została do relatywnie nowej teorii naukowej opracowanej w 1985 roku. Teoria ta wychodzi z formalnego dowodu naukowego, stwierdzającego że "pole grawitacyjne przynależy do kategorii dynamicznych pól dipolarnych", aby następnie na bazie tego dowodu opisać całą otaczającą nas rzeczywistość tak jak ona wygląda przy dipolarnym charakterze grawitacji. W sensie merytorycznym teoria ta jest więc opisem otaczającej nas rzeczywistości który jest alternatywny do opisu obecnie upowszechnianego przez oficjalną naukę ziemską. Wszakże obecna nauka ziemska w sposób formalnie niezdefiniowany bazuje na założeniu wyjściowym że "pole grawitacyjne przynależy do kategorii statycznych pól monopolarnych". Cały więc opis otaczającej nas rzeczywistości dzisiejsza nauka bazuje właśnie na owym starym niepisanym założeniu o monopolarnym charakterze grawitacji. Ponieważ grawitacja jest pojęciem najbardziej fundamentalnym, z którego wywodzą się praktycznie wszelkie inne pojęcia, przedefiniowanie jej polarności przez ów Koncept Dipolarnej Grawitacji powoduje, że ta nowa teoria naukowa musi przedefiniowywać oraz opisywać w alternatywny sposób praktycznie każdy aspekt otaczającej nas rzeczywistości. To właśnie z tego powodu, ów Koncept Dipolarnej Grawitacji okazuje się być ową od dawna poszukiwaną przez ludzi "teorią wszystkiego", czyli teorią naukową która opisuje wszelkie zjawiska oraz dostarcza wyjaśnień dla praktycznie wszystkiego.
       Skrótowe podsumowanie opisów Konceptu Dipolarnej Grawitacji zawarte jest na odrębnej stronie internetowej która w menu z lewego marginesu występuje właśnie pod nazwą Koncept Dipolarnej Grawitacji. Strona owa m.in. opisuje niektóre z powszechnie znanych dowodów na dipolarny charakter grawitacji. Z kolei pełne opisy tego konceptu zaprezentowane są w dwóch tomach monografii [1/4], mianowicie w jej tomach 4 i 5. (Tomy te można załadować sobie nieodpłatnie za pośrednictwem niniejszej strony internetowej, lub stron do niej pokrewnych.) Z powodu łatwej dostępności powyższych opisów, pełne wyjaśnienie owego konceptu zostanie tutaj pominięte. Jednak dla kompletności prezentacji z tej strony internetowej, w niniejszym punkcie streszczone zostaną te fragmenty owego konceptu, których znajomość jest konieczna lub wysoce pomocna dla zrozumienia dalszych wyjaśnień z tej strony.
       Zgodnie z Konceptem Dipolarnej Grawitacji pole grawitacyjne jest dynamicznym polem dipolarnym, podobnym do pola magnetycznego lub do pola formowanego np. przez powietrze cyrkulujące przez nasz domowy odkurzacz. Znaczy grawitacja posiada swój biegun wlotowy ("I" albo "Inlet"), a także swój biegun wylotowy ("O" albo "Outlet"). Z uwagi jednak na koncentryczność grawitacji, w naszym świecie znajduje się jedynie jej biegun wlotowy "I". Jej linie sił koncentrują się bowiem w tzw. "centrach grawitacji", gdzie przenikają one przez niewidzialną i nieprzenikalną barierę, poczym wyłaniają się do zupełnie odrębnego świata który nazywany jest przeciw-światem. W owym przeciw-świecie linie sił pola grawitacyjnego ponownie się rozprzestrzeniają formując tam drugi, wylotowy "O" biegun pola grawitacyjnego. Zgodnie więc z Konceptem Dipolarnej Grawitacji, otaczający nas wszechświat musi się składać aż z dwóch równoległych światów, tj. z naszego świata oraz z przeciw-świata, obu istniejących w tej samej przestrzeni. Światy te oddzielone są od siebie nieprzenikalną barierą, zaś do każdego z nich wyłania się przeciwstawny biegun pola grawitacyjnego. Własności owych światów mają się do siebie tak jak np. (a) własności przestrzeni panujących przy odmiennych biegunach dipola magnetycznego, oraz (b) własności obiektu stojącego przed lustrem do lustrzanego odbicia owego obiektu, oraz (c) własności komputerowego hardware mają się do własności komputerowego software. W każdym z tych światów zawarta jest też zupełnie odmienna substancja, jakiej własności są przeciwstawne do własności substancji z równoległego świata. Substancja panująca w naszym świecie znana jest pod nazwą materia. Jej podstawowe własności obejmują m.in. (1) masę, (2) inercję, (3) tarcie, oraz (4) bezrozumność - czyli niezdolność do myślenia w stanie naturalnym. Z kolei substancja panująca w przeciw-świecie nazywana jest przeciw-materią. Jej podstawowe własności obejmują m.in. (1) bezważkość, (2) samo-mobilność, (3) nadślizkość, oraz (4) inteligencję - czyli zdolność do myślenia w stanie naturalnym. Dipole grawitacyjne powodują, że każda cząsteczka materii istniejąca w naszym świecie jest balansowana przez identyczne do niej zgrupowanie przeciw-materii istniejące w przeciw-świecie. Z powodu owego balansowania, praktycznie każdy "obiekt fizyczny" zbudowany z materii i istniejący w naszym świecie jest połączony siłami grawitacyjnymi z identycznym do niego "przeciw-materialnym duplikatem" istniejącym w przeciw-świecie i zbudowanym z przeciw-materii. Praktycznie więc, zgodnie z Konceptem Dipolarnej Grawitacji, każdy obiekt z naszego świata posiada w przeciw-świecie identycznego do siebie jakby ducha zbudowanego z przeciw-materii. (Ten przeciw-materialny "duplikat" czy "duch" obiektów fizycznych, przez najróżniejsze alternatywne nauki nazywany jest "ciałem energetycznym", "ciałem eterycznym", "ciałem akupunkturowym", itp.) Jeśli więc poruszymy albo obiektem fizycznym, albo też jego przeciw-materialnym duplikatem, więzy grawitacyjne istniejące pomiędzy nimi powodują, że poruszeniu musi ulec również ich kopia z przeciwnego świata. Jeśli zródło tego poruszenia przyłożone zostaje do obiektu fizycznego - który dzięki temu staje się przyczyną danego ruchu, zaś przecwi-materialny duplikat musi za nim podążać ciągnięty siłami grawitacyjnymi, wówczas taki ruch nazywany jest ruchem fizycznym. Jeśli jednak źródło ruchu przyłożone zostanie do przeciw-materialnego duplikatu (ducha) danego obiektu, zaś sam obiekt fizyczny ciągnięty jest za owym duplikatem siłami powiązań grawitacyjnych, wówczas taki rodzaj ruchu nazywany jest ruchem telekinetycznym. Dlatego Koncept Dipolarnej Grawitacji opisuje telekinezę jako rodzaj ruchu formowany kiedy przemieszczeniom poddawany jest przeciw-materialny duplikat obiektu (tj. jego "duch") znajdujący się w przeciw-świecie, zaś obiekt z naszego świata jedynie podąża za owym duplikatem (tj. za swoim "duchem"). Z kolei jeśli dany ruch ma formę wibracji, wówczas w naszym świecie zwykle opisuje się go jako dźwięki, zaś w przeciw-świecie opisuje się go jako telepatię. Dlatego zgodnie z Konceptem Dipolarnej Grawitacji telepatia to rodzaj wibracji dźwięko-podobnych propagujących się po przeciw-świecie. (Chińczycy owe wibracje przeciw-materii zaliczają do całej grupy manifestacji przeciw-świata zwykle nazywanych "energią chi".) Oczywiście, niezależnie od pojęć i zjawisk opisanych powyżej, Koncept Dipolarnej Grawitacji przedefiniowuje i wyjaśnia praktycznie wszystkie zjawiska i tajemnice jakie dotychczas są nam znane. To właśnie dlatego nazywany jest on również "teorią wszystkiego". W dalszej części niniejszej strony wyjaśnione zostanie jak koncept ten wyjaśnia mechanizm rządzący pogodą, a także jak dzięki poznaniu tego mechanizmu możemy teraz lepiej przewidywać pogodę, łatwiej wykrywać nadchodzące huragany i tornada, a nawet z czasem nauczyć się sterować pogodą na Ziemi.

#3. Co to takiego "wiry przeciw-materii" oraz jakie są ich rodzaje:

       W podrozdziale H2 z tomu 4 monografii [1/4] wyjaśniłem, że przeciw-materia istniejąca w przeciw-świecie wykazuje się posiadaniem cech które są dokładnie odwrotne do własności materii z naszego świata fizycznego. Dla przykładu, przeciw-materia posiada "samo-mobilność" zamiast "inercji" naszej materii, a ponadto zupełnie pozbawiona jest tarcia (tj. jest "nadślizka"). Z kolei, z powodu owego braku tarcia oraz z powodu samo-mobilności, w stanie wolnym substancja ta samorzutnie jest niezdolna do formowania oraz do podtrzymywania obiektów trwałych. Stąd wolna przeciw-materia z przeciw-świata przez cały czas znajduje się w stanie nieustannego ruchu. Niemniej, wirujący ruch przeciw-materii, podobnie jak wirujący ruch wody, jest w stanie uformować semi-twałe obiekty. W podrozdziale H4.2 z tomu 4 monografii [1/4] owe semi-trwałe obiekty zostały opisane pod nazwą "wiry". W przeciw-świecie istnieje cała gama takich wirów przeciw-materii. Niektóre z nich są na tyle miniaturowe, że rozmiarowo są one jak pojedyncze cząsteczki elementarne lub jak pojedyncze atomy. Inne są tak ogromne, że rozmiarami dorównują one całym planetom, układom słonecznym, a nawet galaktykom. Stąd, dla przykładu, nasza cała planeta, atmosfera ziemska, a także np. wszystkie oceany, w przeciw-świecie są wypełnione przez cały szereg takich gigantycznych wirów przeciw-materii. Gdybyśmy w jakiś sposób uzyskali wgląd to owego przeciw-świata, wówczas widzielibyśmy naszą Ziemię jako dynamiczny kłębek, lub węzeł, uformowany z dziesiątków takich ogromnych wirów przeciw-materii posplatanych ze sobą w rodzaj skomplikowanego węzła oraz często przebiegających od Ziemi aż do Księżyca, Słońca, innych planet, itp. Na dodatek, ten kłębek wirów jest często przecinany przez liniowe strumienie przeciw-materii. (Każdy taki liniowy strumień przeciw-materii to po prostu rzeka tej substancji mknąca przez przeciw-świat.)
       Każdy wir przeciw-materii jest ukształtowany jak rodzaj pierścienia. To zaś oznacza, że wiry te przyjmują kształt zamkniętych pętli. Ilustracyjnie mogą one być porównywane do gigantycznych "węży" które wirują wokół osi obrotu przebiegającej wzdłuż ich kręgosłupów, podczas gdy w swoich pyskach trzymają one końce własnych ogonów – tak że formują one kształty zamkniętych pętli. Tyle, że zamiast z ciał, owe "węże" zbudowane są z przeciw-materii, znaczy z owej niezwykłej substancji która wypełnia odrębny przeciw-świat. ("Przeciw-świat" jest owym odrębnym światem który dotychczas był opisywany jedynie przez religie, jako że przed Konceptem Dipolarnej Grawitacji nie istniała żadna konsystentna teoria fizykalna która by uzasadniała jego istnienie.) Kiedy takie ogromne wiry przeciw-materii przenikają przez atmosferę ziemską, wówczas ich oddziaływania grawitacyjne przechwytują i pociągają za sobą cząsteczki powietrza. W ten sposób formują one w atmosferze ziemskiej ogromne cyrkulacje powietrza zwane "obszarami niskiego ciśnienia" lub "obszarami wysokiego ciśnienia". Nasza "matka Ziemia" posiada prezycyjnie zdefiniowaną i zawsze tą samą liczbę takich ogromnych wirów przeciw-materii. Nigdy też wiry te nie zanikają ani nie są tworzone. Jednak bez przerwy zmieniają swoją pozycję w odniesieniu do powierzchni Ziemi. Ponadto nieustannie zmieniają one swoją średnicę wokoło której ich przeciw-materia wiruje (znaczy, ich średnica cyklicznie "pulsuje", tj. periodycznie zwiększa się a potem zmniejsza).
       Owe ogromne wiry i strumienie przeciw-materii nieustannie penetrują kulę ziemską, wnikając w i wychodząc z, jej objętości na odmiennych półkulach. Faktycznie też, to właśnie one rządzą wszelkimi zjawiskami atmosferycznymi i wszelkimi prądami oceanicznymi na naszej planecie. Stąd praktycznie to od nich zależy pogoda i klimat każdego miejsca naszej planety, znaczy wiatry, tornada, wyże, niże, cyklony, antycyklony, huragany, prądy morskie, oraz wszelkie inne zmiany lotne (włączając w to tzw. "strumień odrzutowy", tj. "jet stream", czyli potężny wiatr zachodni jaki wieje na ogromnych wysokościach). Kiedy nauczymy się kontrolować te wiry przeciw-materii, nauczymy się wówczas także sterować pogodą i klimatem na Ziemi. To jest powodem dla jakiego na niniejszej stronie opisuję mechanizm oddziaływania owych wirów przeciw-materii z atmosferą ziemską.
       Istnieją dwa podstawowe rodzaje owych wirów przeciw-materii. Możemy je nazywać: "wirami niżowymi", oraz "wirami wyżowymi". Czynnikiem który pozwala na odróżnianie każdego ich rodzaju od tego drugiego rodzaju, jest przebieg oraz następstwa zjawisk fizycznych jakie mają miejsce w obrębie owych wirów. Pierwszy rodzaj owych wirów wyzwala w sobie zjawiska które podtrzymują taki rozkład ciśnienia w obrębie danego wiru, że wir posiada najniższe ciśnienie w swoim centrum, oraz najwyższe na swoich brzegach. Właśnie dlatego wiry te mogą być nazywane "wirami niżowymi" - wszakże ich wirowanie powoduje pomniejszanie ciśnienia w ich obrębie. Z kolei drugi rodzaj wirów wyzwala zjawiska fizyczne które utrzymują rozkład ciśnień w ich obrębie jaki powoduje zapanowanie najwyższego ciśnienia w samym ich centrum, zaś najniższego na ich obrzeżach. Dlatego te wiry przeciw-materii mogą być nazywane "wirami wyżowymi" - wszakże ich wirowanie powoduje zwiększanie się ciśnienia w ich obrębie. Oba te przeciwstawne sobie rodzaje wirów przeciw-materii nawzajem się przyciągają. Stąd w przeciw-świecie zwykle występują one w parach, a czasami nawet w całych łańcuchach. Jeśli występują one w parach, wówczas jeden wir niżowy przylega swoim bokiem do identycznego do niego wielkością wiru wyżowego. Z kolei, jeśli występują w łańcuchach, wówczas jeden wir niżowy przelega swoim bokiem do wiru wyżowego, który z kolei przylega do jeszcze jednego wiru niżowego, oraz tak dalej. Wszelkie zjawiska klimatyczne i pogodowe są sterowane parami lub łańcuchami uformowanymi z takich właśnie nawzajem sobie przeciwstawnych rodzajów ogromnych wirów przeciw-materii. Tylko czasami wiry te uzupełniane są odmiennymi zjawiskami zachodzącymi w przeciw-materii, które w przeciw-świecie przyjmują formę dynamicznych (liniowych) strumieni przeciw-materii (np. rozważ tzw. "jet stream" tj. "strumień odrzutowy" który płynie w kierunku jaki jest dokładnie odwrotny od tego jaki powinien się pojawić gdyby był on napędzany rotowaniem naszej planety.)

#4. Mechanizm rządzący pogodą i klimatem na Ziemi oraz sterowanie tym mechanizmem:

       Kiedy takie gigantyczne wiry przeciw-materii przenikają przez objętość naszej planety, wówczas w obszarach w których wyłaniają się one na powierzchnię ziemi powodują one rotowanie wiatrów wokół ich osi centralnych. Wiatry te są formowane, ponieważ wirująca przeciw-materia oddziaływuje na cząsteczki powietrza za pośrednictwem sił grawitacyjnych. Stąd, dla przykładu, "wiry niżowe", oddziaływujące za pośrednictwem sił grawitacyjnych na cząsteczki powietrza, formują obszary niskiego ciśnienia atmosferycznego na Ziemi. Takie obszary niskiego ciśnienia łatwo jest rozpoznać np. w TV, ponieważ na półkuli północnej Ziemi wiatry rotują wokoło nich w kierunku przeciwstawnym do kierunku ruchu wskazówek zegara. Z kolei na półkuli południowej Ziemi wiatry rotują wokół nich w kierunku zgodnym z kierunkiem ruchu wskazówek zegara. (Ów zegar, który jest użyty aby opisać kierunki rotowania tych wiatrów, musi leżeć swoim tyłem zwróconym ku Ziemi podczas gdy jego tarcza i wskazówki zawsze zwrócone są w kierunku nieba.) Ponadto, takie obszary niskiego ciśnienia atmosferycznego zawsze posiadają brzydką, deszczowa i wietrzną pogodę.
       Koncept Dipolarej Grawitacji wyjaśnia również, że w bardzo podobny sposób formowane są na Ziemi obszary wyżowe. Jedyną różnicą jest że są one powodowane przez "wyżowe wiry przeciw-materii", które sterują zachowaniem się owych obszarów wyżowych. W telewizyjnych prognozach pogody mogą one być rozpoznawane po tym że wiatry jakie one generują rotują w kierunku dokładnie odwrotnym do wiatrów powodowanych przez obszary niżowe. Znaczy wiatry te rotują w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara na półkuli południowej Ziemi, oraz w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara na półkuli północnej Ziemi. Ponadto, atrybutem owych obszarów wyżowych jest, że zawsze przynoszą one dobrą i słoneczną pogodę. Stąd w ich obrębie zawsze panuje doskonała, bezchmurna pogoda, która pokazuje błękitne niebo od horyzontu po horyzont.
       Niezależnie od oddziaływania na ziemską atmosferę, te same i podobne wiry przeciw-materii, jak również liniowe strumienie owej przeciw-materii, działają na oceany. W wyniku końcowym, wszelkie zjawiska globalne które mają miejsce w oceanach, również są wyjaśnialne na bazie takich wirów i strumieni przeciw-materii.
       Istnieje interesujące następstwo wyjaśnienia obszarów niżowych i wyżowych na Ziemi jako ogromnych wirów przeciw-materii zakrzywionych w pętle, przenikających przez środek naszej planety, oraz zawirowujących powietrze na obu końcach swego wynikania z Ziemi. Wyjaśnienie to bowiem wskazuje bardzo prosty sposób na sterowanie pogodą i klimatem na Ziemi. Dla przykładu, zgodnie z tym sposobem, wszystko co konieczne aby zmienić pogodę, to złapać jeden z takich wirów przeciw-materii i przemieścić ów wir w odmienny obszar Ziemi. (Takiego złapania i przemieszczenia wirów przeciw-materii daje się dokonać dla przykładu za pomocą dużego wehikułu napędzanego polem magnetycznym, np. za pomocą wehikułu opisanego w rozdziale F z tomu 3 monografii [1/4] pod nazwą "magnokraft".) Z kolei przemieszczenie wiru musi spowodować zmianę pogody we wszystkich obszarach dotkniętych tymi przemieszczeniami. Nawet jeszcze bardziej interesujące jest, że takie gigantyczne wiry przeciw-materii mogą być też zawężane do średnicy znacznie mniejszej niż średnica która jest naturalna dla gęstości wirującej w przeciw-materii. Znaczy wiry które normalnie swymi średnicami przekraczają tysiąc kilometrów, mogą być zawężone do średnicy kilkuset kilometrów, a czasami nawet do średnicy zaledwie kilku (lub kilkuset) metrów. Jeśli taki wymiarowo gigantyczny wir niżowy zostaje zawężony do relatywnie dla niego niewielkiej średnicy kilkuset kilometrów, wówczas szybkość jego wirowania przyspieszana jest na tyle, że wir ten formuje huragan. Jeśli natomiast nieco mniejszy wymiarowo wir niżowy zawężony zostanie do średnicy zaledwie kilku (lub kilkuset) metrów, wówczas normalnie wolno rotujące powietrze napędzane przez ten wir nagle przyspiesza znacząco i osiąga ogromne prędkości oraz moc. W wyniku tego, takie szczególnie ciasno "ściśnięte" wiry formują tornado. Stąd huragany i tornada, podobnie jak obszary wyżowe i obszary niżowe na Ziemi, również mogą być przez nas sterowane poprzez zawężanie lub rozprężanie średnicy wirowania ich przeciw-materii.
       W tym miejscu powinienem wspomnieć, że trajektorie wzdłuż których owe wiry niżowe oraz wiry wyżowe w sposób naturalny typowo przemieszczają się po powierzchni naszej planety, zależą od spójności jądra Ziemi. Powodem jest, że takie wiry przeciw-materii są w stanie przemieszczać się znacznie łatwiej przez środek Ziemi wzdłuż płaszczyzn w których jądro naszej planety jest mniej upakowane lub posiada jakieś pęknięcia i rzadzizny. Z kolei owa tendencja wirów przeciw-materii do naturalnego przemieszczania sie po powtarzalnych trajektoriach, powoduje że obszary niżowe i obszary wyżowe na Ziemi, jak również tornada i huragany, typowo podążają wzdłuż tych samych dróg. To z kolei posiada aż kilka następstw. Przykładowo powoduje to powtarzalne sezony pogodowe na poszczególnych obszarach Ziemi. W sezonach takich pogoda i zachowanie wirów niżowych oraz wyżowych są powtarzane niemal dokładnie każdego roku. Ponadto powoduje to także, że np. w określonych obszarach USA istnieje tzw. "aleja tornad" (po angielsku "tornado alley"). Także właśnie z tego powodu np. w Polsce tornada należą do rzadkości, podczas gdy zła pogoda zawsze zdaje się nadchodzić nad Polskę zaczynając od Finlandii, potem przechodząc przez Litwę. Z kolei w Nowej Zelandii i Australii trajektorie dobrej i złej pogody zawsze zdają się przebiegać na kształt "zygzaka". Zaczynają się one tam w okolicach miasta Perth w Australii, przechodzą koło Adelaidy i Tasmanii, a potem zakrzywiają się do Nowej Zelandii. Na dodatek do tego, z powodu powiązania niektórych ziemskich wirów przeciw-materii z podobnymi wirami Księżyca, pogoda w wielu obszarach Ziemi, szczególnie zaś w Nowej Zelandii i Australii, jest silnie zależna od cyklu księżycowego. Oczywiście, kiedy takie wiry przeciw-materii zostaną przemieszczone w sposób techniczny, wówczas podążają one po dowolnej trajektorii przez którą przeciągnie je magnokraft dokonujący ich technicznego przemieszczenia.
       Aczkolwiek teoria zaprezentowana na niniejszej stronie może zdawać się być wysoce akademicka i teoretyczna, faktycznie wskazuje ona kierunek w jakim dają się osiągnąć jej liczne zastosowania praktyczne. Dla przykładu, pozwala ona na bardziej efektywne przewidywanie pogody. Umożliwia nam przygotowanie precyzyjniejszych modeli zmian klimatu i pogody na Ziemi. Wskazuje sposób na sterowanie pogodą i kontrolowanie najróżniejszych zjawisk atmosferycznych (np. wiatrów, huraganów, czy tornad) na Ziemi. Umożliwia też odróżnianie huraganów i tornad wywoływanych przez naturę, od huraganów czy tornad indukowanych technicznie. Ponadto dostarcza ona przesłanek jak opracować systemy wczesnego ostrzegania np. przeciwko tornadami i huraganami. Warto odnotować, że w pełnej rozciągłości teoria ta opublikowana jest w podrozdziale H5.4 z tomu 4 monografii [1/4].

#5. Materiał dowodowy który potwierdza faktyczne działanie opisanego tutaj mechanizmu formowania "huraganów":

       Na przekór że Koncept Dipolarej Grawitacji, a także wynikający z niego związek pomiędzy pogodą a wirami przeciw-materii, zostały wydedukowane teoretycznie, udało mi się już zakumulować cały szereg obserwacji empirycznych które zdają się potwierdzać że owa teoria jest poprawna oraz że dobrze odzwierciedla ona rzeczywistość. Pośród najróżniejszych obserwacji które potwierdzają tą teorię, następujące najbardziej nam się rzucają w oczy:
       (1) Zgodne z niniejszą teorią kierunki rotowania wirów niżowych i wyżowych na obu półkulach ziemskich. Jeśli ktoś przeanalizuje jak powietrze rotuje w obrębie wirów niżowych i wyżowych na odwrotnych końcach naszej planety, wówczas się okazuje że rotują one w dokładnie taki sposób w jaki nakazywałyby im rotować opisywane powyżej wiry przeciw-materii które przenikają przez środek Ziemi.
       (2) Rotowanie chmur w tym samym kierunku na każdej wysokości nad Ziemią. Gdyby huragany, a także niżowe i wyżowe układy pogodowe, rządzone były wyłącznie wiatrami i ruchami atmosfery, wówczas czasem zaistniałyby sytuacje, że przy centrach owych obszarów chmury na różnych wysokościach przemieszczałyby się we wzajemnie kolidujących kierunkach. Tymczasem w pobliżu centrów owych układów pogodowych chmury na każdej wysokości zawsze rotują w tym samym kierunku. To zaś potwierdza poprawność opisywanego tutaj mechanizmu rządzącego pogodą.
       (3) Zgodność atrybutów tornad i huraganów z mechanizmem opisanym w poprzedniej części tej strony. Dla przykładu, zarówno tornada jak i huragany zawsze wirują w kierunku przeciwstawnym do ruchu wskazówek zegara na półkuli północnej Ziemi, oraz w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara na półkuli południowej Ziemi. Znaczy wirują one w sposób dokładnie taki jakby wirowały gdyby powstały poprzez zawężenie ("ściśnięcie") wirów niżowych przeciw-materii które przenikają przez centrum Ziemi.
       (4) Parzysta liczba huraganów na Ziemi. Ponieważ, zgodnie z teorią opisaną na tej stronie, np. huragany są po prostu zawężone (ściśnięte) wiry niżowe przeciw-materii które przenikają przez środek naszej planety, stąd jeśli jakikolwiek naturalny huragan zaatakuje np. wschodnią część USA, wówczas podobny naturalny huragan bliźniaczy powinien pojawić się na południowym Pacyfiku. I faktycznie też zdjęcia satelitarne potwierdzają ten fakt. Ponieważ jednak ów bliźniaczy naturalny huragan z przeciwnej strony Ziemi przemieszcza się wówczas po oceanie, rzadko jest on pokazywany w wiadomościach telewizyjnych i raportowany publiczności.
       (5) Powtarzalne drogi obszarów niżowych i wyżowych po powierzchni Ziemi. Moje obserwacje empiryczne wskazują, że we większości normalnych przypadków, oba te obszary zachowują się dokładnie tak jak to wyjaśnia teoria z tej strony internetowej. Dla przykładu, powtarzalnie podążają one po zawsze tych samych trajektoriach wzdłuż powierzchni Ziemi – które to trajektorie odpowiadają pęknięciom i rzadziznom w jądrze naszej planety.
       (6) Stała liczba obszarów wyżowych i niżowych na Ziemi. Ja nie posiadam możliwości ani funduszy aby policzyć liczbę owych obszarów w skali globu. Niemniej wysoka regularność cykli pogodowych na południowym końcu Ziemi potwierdza, że liczba owa musi być stała. Dla przykładu, w Nowej Zelandii zmiany pogody podążają za powtarzalnym cyklem, którego długość wynosi około 7 dni i 9 godzin. (Najwyraźniej więc kilka ogromnych "wirów niżowych" przenikających Ziemię, splecionych zostało z podobnymi wirami przenikającymi Księżyc.) To zaś oznacza, że jeśli rozważymy dowolne miejsce w Nowej Zelandii, wówczas w normalnych okolicznościach jakiś obszar wyżowy powtarzalnie pojawia się w owym miejscu co każde około 7 dni i 9 godzin. Co nawet bardziej interesujące, ponieważ w dipolarnej grawitacji południowy biegun Ziemi reprezentuje "wylot dla przeciw-materii", cykle pogodowe są nieporównanie bardziej powtarzalne w Nowej Zelandii, niż na półkuli północnej Ziemi. (Definicje magnetycznych biegunów N i S zawarte są w podrozdziale H5.2 z tomu 4 w rozdziale F z tomu 3 monografii [1/4], który wyjaśnia również dlaczego w Koncepcie Dipolarnej Grawitacji planeta Ziemia, podobnie jak każdy magnes, jest opisywana jako ogromna "pompa" dla przeciw-materii jaka posiada swój "wlot" ("Inlet") przy biegunie "N", oraz "wylot" ("Outlet") przy biegunie "S".)

#6. "Tornada" albo "trąby powietrzne" - czyli huragany zawężone do niewielkiej średnicy:

W normalnych przypadkach wiry niżowe mają formę "węży" o średnicach bliskich tysiąca kilometrów. Jednak ich cechą jest, że średnice owych "węży" nieustannie pulsują. W rezultacie, czasami mogą zaistnieć sytuacje, że taki wir przeciw-materii który typowo posiada średnicę około tysiąca kilometrów, zostaje zawężony do jedynie kilkumetrowej czy maksymalnie kilkusetmetrowej średnicy. W rezultacie zaś aż tak znaczącego zawężenia, jego szybkość wirowania ulega wielokrotnemu zwiększeniu. Z kolei owa ogromna szybkość wirowania powoduje, że powietrze zabierane przez ów wir przeciw-materii zaczyna również wirować z ogromnymi szybkościami. Owe ogromne szybkości nadają temu powietrzu niszczącej siły eksplozji materiału wybuchowego. W taki więc sposób powstają tornada. Dlatego Koncept Dipolarnej Grawitacji definiuje tornada jako wiry niżowe przeciw-materii zawężone do średnicy zaledwie kilkumetrowej lub co najwyżej kilkusetmetrowej. Ponadto Koncept Dipolarnej Grawitacji ujawnia, że wiry wyżowe również mogą zostać tak zawężone w sposób techniczny (za pomocą magnokraftów), formując niezwykle rzadki rodzaj tornada wyżowego.

#7. Jak zdalnie wykrywać huragany i tornada zanim do nas się zbliżą i nam zagrożą:

W naszym świecie każdy ruch jest źródłem drgań mechanicznych. Drgania owe propagują się potem na wskroś materii. Nasze zmysły odbierają potem większość z nich jako dźwięki. W ten sposób niemal każdy ruch jest również źródłem odpowiadającego mu dźwięku jaki słyszymy własnymi uszami. Z biegiem czasu uczymy się również rozróżniać jaki dokładnie dźwięk jest manifestacją jakiegoś ruchu który nas interesuje. Jak wyjaśnia nam to Koncept Dipolarnej Grawitacji, dokładnie tak samo dzieje się w przeciw-świecie. Każdy ruch zachodzący w przeciw-świecie jest źródłem odpowiadających mu drgań przeciw-materii. Owe zaś drgania przeciw-materii propagują się po przeciw-świecie w formie jakby "dźwięków" które popularnie nazywane są wibracjami telepatycznymi. Podobnie więc jak każdy ruch w naszym świecie generuje unikalny dla niego rodzaj dźwięku, również każdy ruch w przeciw-świecie emituje unikalny dla niego rodzaj sygnału telepatycznego. Dotyczy to także ruchu wirowego przeciw-materii który zgodnie z opisywanym na tej stronie mechanizmem jest źródłem wiatrów, huraganów i tornad. Ów unikalny dla huraganów i tornad sygnał telepatyczny daje się z kolei odebrać i rozpoznać przez specjalne dla niego zbudowane urządzenia odbiorcze. Jedno z takich urządzeń zdolnych do zdalnego rozpoznawania tego unikalnego "dźwięku" telepatycznego na znaczne odległości jest tzw. sejsmograf Zhang Heng'a opisany na odrębnej stronie internetowej. Faktycznie więc już w chwili obecnej dysponujemy zasadą działania która umożliwia nam rozpoznawanie zbliżających się huraganów i tornad i ostrzeganie ludzi mieszkających na drodze owych niszczycielskich wiatrów. Jedyny problem polega na tym, że ciągle filozoficznie nie jesteśmy gotowi dla praktycznego wykorzystywania ani tych zasad, ani też wiedzy z jakich one wynikają.

Fot. #1: Pradawne urządzenie do wykrywania silnych sygnałów telepatycznych, takich jak sygnały emitowane podczas formowania trzęsień ziemi lub tornad. To niezwykłe urządzenie było więc w stanie podnieść alarm na długo zanim trzęsienie ziemi dopadło jego posiadaczy, tj. wystarczająco wcześnie aby umożliwić im efektywną ucieczkę z zagrożonej strefy. Urządzenie to zwykle jest opisywane w literaturze i internecie pod nazwą "sejsmograf Zhang Heng'a". Jednak oryginalna chińska nazwa dla tego urządzenia brzmi "houfeng didongy yi", co należy tłumaczyć jako "instrument dla śledzenia przepływu fluidu i poruszeń ziemi". (W tej chińskiej nazwie słowo "fluid" występuje w hydromechanicznym zrozumieniu i oznacza substancje o konsystencji innej niż stała. Dawniej Chińczycy zaliczali również tzw. energię "chi" do kategorii takich "fluidów".) Z uwagi iż powyższe urządzenie umożliwia zdalne odbieranie sygnałów telepatycznych emitowanych przez formujące się trzęsienie ziemi, w dawnych czasach używane ono było do wykrywania nadchodzących trzesień ziemi. Opisy zasady działania i budowy tego instrumentu, znanego obecnie pod wysoce mylącą nazwą "sejsmograf Zhang Heng'a", zawarte są na odrębnej stronie internetowej poświęconej owemu "sejsmografowi".
Replika pokazana powyżej jest wystawiona w Wellington z Nowej Zelandii, w muzeum zwanym Te Papa. Powyższe jej zdjęcie wykonałem w 2003 roku. Jest to właśnie ta replika którą ja studiowałem aby wypracować jej faktyczną zasadę działania. Opisy zaprezentowane na stronie internetowej o owym sejsmografie Zhang Heng'a powstały z powodu dziwnego zdarzenia losowego, mianowicie że powyższe urządzenie niespodziewanie pojawiło się jedynie kilka kilometrów od mojego mieszkania, podczas gdy ja uprzednio uganiałem się za nim po całym świecie i byłem nawet gotowy poleciec do Chin aby je zobaczyć. Niestety, tak jak wszystkie inne nowoczesne repliki tego instrumentu, powyższa replika nie działa. Powodem jest, że zbudowano ją dla realizowania błędnej zasady działania (tj. inercji zamiast analogowego przetwarzania fal telepatycznych). Tymczasem jak wykazują to moje badania, instrument ten wcale NIE pracuje na inercyjnej zasadzie działania dzisiejszych sejsmografów. Faktycznie bowiem jest on analogowym odbiornikiem potężnych sygnałów telepatycznych wysyłanych przez właśnie gotujące się trzęsienie ziemi. Dokładny opis jego zasady działania zaprezentowany jest na odrębnej stronie internetowej o tym "sejsmografie", a także w moim referacie zatytułowanym "Signal processing in the 'Zhang Heng Seismograph' for remote sensing of impending earthquakes", który był wygłoszony na międzynarodowej konferencji "ICST-2005".

* * *

Zauważ, że można zobaczyć powiększenie każdej fotografii z niniejszej strony internetowej. W tym celu wystarczy zwyczajnie kliknąć na tą fotografię. Ponadto większość tzw. browser'ów które obecnie są w użyciu, włączając w to populany "Internet Explorer", pozwala na załadowanie każdej ilustracji do swojego własnego komputera, gdzie można jej się do woli przyglądać, gdzie daje się ją zredukować lub powiększyć, a także gdzie ją można wydrukować za pomocą posiadanego przez siebie software graficznego.

#8. Jak można sterować trajektorią lub średnicą wirów przeciw-materii, czyli jak można formować lub rozpędzać wiatry, huragany, oraz tornada, a także jak można sterować pogodą i klimatem na Ziemi:

       Interesującą konsekwencją opisanego na tej stronie wyjaśnienia obszarów niżowych i wyżowych jako ogromnych wirów przeciw-materii uformowanych w pętle i przebijających na wskroś naszą planetę, jest że wskazuje ono prosty sposób na kontrolowanie pogody i klimatu. Wszakże, aby zgodnie z opisanym tutaj mechanizmem ludzkość nauczyła się sterować pogodą i klimatem na Ziemi, wystarczy aby poznała jak: (1) zmieniać trajektorie po jakich przemieszczają się przez Ziemię owe wiry przeciw-materii, lub/i (2) zmieniać średnicę wirowania wirów przeciw-materii, lub/i (3) zmieniać ciśnienie jakie panuje we wnętrzu tych wirów. Wszakże kombinacja tylko owych trzech zabiegów sterujących na wirach przeciw-materii, umożliwia otrzymywanie dowolnego rodzaju pogody w dowolnym (wybranym) miejscu na Ziemi. Jak też się okazuje, teorie opisywane na moich stronach internetowych wskazują nawet narzędzie jakie pozwala na uzyskanie wszystkich trzech takich efektów. Narzędziem tym jest dyskoidalny wehikuł napędzany potężnym polem magnetycznym, który opisuję pod nazwą magnokraftu. Wyjaśnijmy więc teraz w skrócie jak ów magnokraft pozwala kontrolować powyższymi trzema najważniejszymi parametrami pogody i klimatu na Ziemi.
       (1) Zmiana trajektorii po jakich przemieszczają się niżowe i wyżowe wiry przeciw-materii. Aby dokonać zmiany owej trajektorii wystarczy aby dużej wielkości magnokraft (lub dowolny inny wehikuł z podobnym napędem magnetycznym) pochwycił swoim polem magnetycznym ów wir przeciw-materii i przemieścił go w wybrane przez siebie miejsce na Ziemi. (Jak taki magnokraft przechwytuje i przemieszcza wir przeciw-materii wyjaśnione zostało poniżej w punkcie #9 tej strony.) Z kolei to przemieszczenie wiru spowoduje zmianę pogody na objętych nim obszarach. Czyli aby pozmieniać pogodę albo klimat na Ziemi wystarczy magnokraftem przemieszczać wiry przeciw-materii w miejsca na Ziemi gdzie ich działanie pogodowe i klimatyczne jest właśnie wymagane.
       (2) Zmiana średnicy wirowania danych wirów przeciw-materii. Jak się okazuje, magnokraft jest też w stanie sterować średnicą wirowania wirów przeciw-materii. Przykładowo, może on zawęzić ogromny wir przeciw-materii nawet do średnicy zaledwie kilkudziesięciu metrów. W przypadku zaś takiego zawężenia np. wiru niżowego, normalnie powolne wirowanie przemieszczanego nim powietrza zaczyna nabierać ogromnych szybkości i siły. W rezultacie, magnokraft jest w stanie na życzenie uformować albo "technologiczny huragan", albo nawet "technologiczne tornado". Następnie ten huragan lub to tornado magnokraft jest w stanie skierować na wybrany przez siebie obszar czy budynek który zechce on zniszczyć. Oczywiście, ludzie którzy zobaczą owo tornado czy huragan, nie będą wiedzieli że wcale nie jest to naturalne zjawisko, a że uformowane ono zostało technicznie przez wehikuł z napędem magnetycznym. W podobny też sposób jak zacieśnianie wirów przeciw-materii, magnokraft jest w stanie powodować rozprężanie tych wirów. W efekcie zaś owego rozprężania szybkość wiatrów danego wiru spada. To z kolei potrafi spowolnić lub zlikwidować już istniejące wiatry, huragany i tornada.
       (3) Sterowanie ciśnieniem panującym we wnętrzu danego wiru przeciw-materii. Jak się okazuje, takie zmiany ciśnienia powietrza w obrębie danego wiru przeciw-materii można uzyskać poprzez lokalne powstrzymywanie lub przyspieszanie szybkości obrotowej wybranej części wiru w porównaniu z szybkością reszty tego wiru. To zaś ponownie może zostać dokonane za pomocą magnokraftu. Z kolei zmiana ciśnienia w obrębie tego wiru indukuje lub powstrzymuje opady w objętym nim obszarze Ziemi.

#9. Magnokraft - czyli wehikuł kosmiczny napędzany pulsującym polem magnetycznym który umożliwia sterowanie pogodą i klimatem na Ziemi:

       W poprzednich częściach tej strony wspominane było aż kilka razy, że znane jest już narzędzie które umożliwi sterowanie pogodą i klimatem na Ziemi. Narzędziem tym jest statek kosmiczny nazywany "magnokraftem". Szybkie zbudowanie tego wehikułu posiada więc ogromnie istotne znaczenie dla nabycia przez ludzi zdolności do sterowania pogodą i klimatem na Ziemi. Zasada działania magnokraftu jest bowiem taka, że wehikuł ten jest w stanie przechwycić każdy wir przeciw-materii, oraz dokonać na tym wirze dowolnej czynności sterującej opisanej w poprzednim punkcie #8 tej strony. Owa unikalna zasada działania magnokraftu opisana została wyczerpująco w rozdziale F z tomu 3 monografii [1/4]. Skrótowo została ona także podsumowana na odrębnej stronie internetowej o nazwie magnokraft. Dlatego zasada ta nie będzie tutaj już powtarzana. Jednak poniżej wyjaśnię sposób na jaki ów magnokraft jest w stanie sterować wirami przeciw-materii.
       Zasada używana przez magnokraft do sterowania wirami przeciw-materii wynika z definicji pola magnetycznego zaprezentowanej w podrozdziale H5.2 z tomu 4 monografii [1/4]. Pole magnetyczne zdefiniowane zostało tam jako strumień cyrkulującej przeciw-materii. Z tego powodu każdy magnes, w tym także pędnik główny magnokraftu, jest więc jakby rodzajem potężnej "pompy" dla przeciw-materii. Pompa ta przepompowywuje przez siebie ogromne ilości tej substancji. Jak to wyjaśniono w podrozdziale F5.2 z tomu 3 monografii [1/4], pompa ta zasysa przeciw-materię przez "Inlet" (którym w magnesach i w pędnikach magnokraftu jest biegun "N"), zaś wydmuchuje ją przez "Outlet" (którym w magnesach i w pędnikach magnokraftu jest biegun "S"). Czyli biegun (N) każdego pędnika magnokraftu jest "wlotem" dla przeciw-materii, zaś biegun (S) tego samego pędnika jest dla niej "wylotem". Jeśli więc taką "pompę" w postaci pędnika głównego magnokraftu podstawi się pod dowolny wir przeciw-materii, wówczas przechwyci ona ów wir i przywiąże ten wir do reszty magnokraftu. Ponieważ zaś magnokraft jest wehikułem który jest w stanie polecieć w dowolnym kierunku, po przywiązaniu do siebie dowolnego wiru jest on również w stanie przeciągnąć za sobą ten wir przeciw-materii w wybrane przez siebie miejsce. Ponadto magnokraft jest także w stanie poddać przechwycone wiry najróżniejszym zabiegom sterującym, np. zawężać je lub rozpraszać, przyspieszać lub opóźniać, sprężać lub rozrzedzać, itp., itd.
       Sposób na jaki magnokrafty są w stanie przechwycić swoim polem magnetycznym wiry przeciw-materii i poddać je dowolnym zabiegom sterującym (np. uformować z nich technologiczne tornada), zilustrowany został na rysunku z "Fot. #2" poniżej. Opiera się on na wykorzystaniu objaśnionego w poprzedniej części tej strony zamodelowania pogody i klimatu jako następstw działania wirów przeciw-materii. Wszakże owo zamodelowanie ujawnia, że wszelkie zjawiska atmosferyczne i wodne zachodzące na Ziemi rządzone są pojedynczym mechanizmem wirów przeciw-materii. Teoria owego zamodelowania wyjaśniona została w podrozdziałach H5.4 i KB1 z tomów (odpowiednio) 4 i 10 monografii [1/4]. To właśnie zgodnie z nią, poza każdym stanem i ruchem atmosfery i wody na ziemi, na drugim końcu dipola grawitacyjnego ukrywa się ów niewykrywalny dla naszych dzisiejszych instrumentów wir owej niezwykłej substancji nazywanej "przeciw-materią". Wszystko więc co należy uczynić aby sterować pogodą i klimatem Ziemi, to nauczyć się sterować takim wirem magnetycznym, czyli pochwycić go pędnikiem magnokraftu i poddać zabiegom sterującym. (Np. aby uformować z niego technologiczne tornado - zawęzić ten wir do niewielkiej średnicy.) W celu zaś jego pochwycenia i przesterowania wystarczy że magnokraft uformuje na drodze tego wiru rodzaj jakby "magnetycznego wyłapywacza" z otaczającego ten wehikuł pola magnetycznego.
       Na rysunku "Fot. #2" poniżej pokazany jest przebieg linii sił pola magnetycznego otaczającego pojedynczy magnokraft zorientowany w tzw. "pozycji stojącej". (W owej "pozycji stojącej" kopuła z pędnikiem głównym magnokraftu skierowana jest w górę, zaś do ziemi zwrócona jest płaska podłoga tego statku. Odmienną pozycją jaką magnokrafty mogą również przyjmować, jest "pozycja wisząca" w której lecą one odwrócone jakby "do góry nogami".) Jak z rysunku owego wyraźnie to widać, linie sił pola magnetycznego otaczającego ten wehikuł formują rodzaj kolosalnego "magnetycznego wyłapywacza" wirów przeciw-materii. Wyłapywacz ten to miliony linii sił pola magnetycznego tego wehikułu, które wszystkie "zbiegają się" dokładnie w jego centrum, przechodząc przez prześwit jego pędnika głównego. Aby na jakimś przykładzie łatwiej zrozumieć jak za pomocą tego wyłapywacza daje się sterować wirami przeciw-materii, rozważmy tutaj jak z jego pomocą uformować tornado. Jeśli więc taki kolosalny "magnetyczny wyłapywacz" uformowany z pola magnokraftu "podstawiony" zostanie na drogę niżowego wiru przeciw-materii, wówczas np. jest on w stanie zebrać razem przeciw-materię owego wiru i np. zmusić ją aby przecisnęła się przez pędnik główny tego magnokraftu. W rezultacie takiego zabiegu, normalnie ogromny wir niżowy o niewielkiej szybkości wirowania, może zostać zawężony do rozmiarów prześwitu pędnika tego wehikułu, czyli do zaledwie kilku lub kilkudziesięciu metrów. Natomiast jego szybkość wirowania wzrasta do ogromnej wartości. W ten sposób powolny wir niżowy może zostać zamieniony w niszczycielskie tornado zdolne do zniszczenia wszystkiego na swojej drodze. Oczywiście owo tornado nadal wiruje w tym samym kierunku co wir niżowy z którego zostało ono zawężone, tj. wiruje w kierunku przeciwstawnym do ruchu wskazówek zegara na półkuli północnej Ziemi, oraz w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara na półkuli południowej Ziemi.
       W sposób podobny do opisanego powyżej magnokraft jest również w stanie przechwycić i przemieścić wir przeciw-materii, bez powodowania jego zawężania. Takie zaś przemieszczenie wiru przeniesie dobrą pogodę lub deszcz na wybrany obszar. Magnokraft może również zawęzić wir przeciw-materii jedynie częściowo (tj. dokonać tylko jego częściowego zagęszczenia i przyspieszenia). Ponadto magnokraft jest również w stanie rozproszyć wir już zagęszczony. W celu takiego rozproszenia wiru, wystarczy aby swoje pole uformował on na kształt "parasola" zamiast "magnetycznego wyłapywacza" pokazanego na rysunku "Fot. #2". Ponieważ pole magnokraftu wiruje, statek ten jest także w stanie wprowadzać lokalne przyspieszanie lub opóźnianie szybkości wirowania wiru przeciw-materii, a tym samym nasycać wirujące powietrze wilgotnością, lub też "wyciskać" z niego deszcz.

Fot. #2: Jeden z wielu możliwych przebiegów linii sił pola magnetycznego wokół magnokraftów. Owe linie sił faktycznie dostarczają narzędzia z użyciem którego daje się wyegzekwować efektywne sterowanie pogodą i klimatem. To właśnie dlatego taki magnokraft może z łatwością, np. formować lub rozpraszać huragany i tornada, sprowadzać słońce lub deszcz, itd., itp. Nie trudno odnotować, że w konfiguracji pokazanej powyżej owe linie sił formują rodzaj kolosalnego jakby "magnetycznego wyłapywacza" zdolnego przechwycić wir przeciw-materii i poddać go dowolnym zabiegom sterującym (np. przepuścić go przez prześwit pędnika głównego tego statku). W podrozdziale F5.3 z tomu 3 monografii [1/4] wykazane zostało, że fizyczne rozmiary takiego "magnetycznego wyłapywacza" dla każdego magnokraftu zawsze przekraczają co najmniej 1000 kilometrów. Z łatwością więc wyłapuje on sobą nawet największe wiry przeciw-materii jakie oddziaływują na pogodę na Ziemi. Zauważ, że zarys wehikułu który formuje to pole magnetyczne pokazano linią kropkową. Wehikuł ten zilustrowano jak unosi się on w "pozycji stojącej". Odnotuj że dokładna zasada lotu takich wehikułów magnetycznych, oraz ich podstawowe zespoły składowe, opisane są na stronach internetowych o magnokrafcie dostępnych za pośrednictwem "Menu 2" i "Menu 4". Powyższy rysunek wyraźnie to zilustrował, że poprzez odpowiednie wysterowanie wydatków ze swoich pędników, każdy magnokraft jest w stanie uformować wokół siebie rodzaj "magnetycznego wyłapywacza". Z kolei taki magnetyczny wyłapywacz jest w stanie przechwycić padający na niego wir przeciw-materii, oraz zmusić ten wir aby poddał się wszelkim zabiegom sterującym jakim wehikuł ten go podda. Przykładowo, jeśli zabiegi te polegają na zawężaniu tego wiru - zmusić go aby przecisnął się przez pędnik główny tego magnokraftu (z kolei jego przeciskanie się przez pędnik główny zawęzi go do średnicy tego pędnika, wymuszając w ten sposób ogromnie szybkie wirowanie tego wiru i formując z niego tornado). Oczywiście, poprzez odpowiednie przesterowanie wydatku swoich pędników każdy magnokraft jest także w stanie uformować rodzaj magnetycznego "parasola" z linii sił swojego pola magnetycznego. Z kolei taki parasol wstawiony do wnętrza wiru przeciw-materii spowoduje rozproszenie i poszerzenie tego wiru.
Powyższy rysunek oryginalnie pochodzi z monografii [1/4], w której omawiany jest jako rysunek F32. Odnotuj, że egzemplarze monografii [1/4], razem z kompletem jej rysunków, upowszechniane są nieodpłatnie za pośrednictwem niniejszej strony internetowej, a także za pośrednictwem wszystkich innych stron wylistowanych w "Menu 4".

#10. Korzyści jakie nasza cywilizacja odniesie z technicznego opanowania zasad sterowania pogodą i klimatem na Ziemi:

       Jeśli nasza cywilizacja zdobędzie się na wysiłek technicznego opanowania pogody poprzez wykorzystanie mechanizmów i zjawisk opisywanych na niniejszej stronie oraz poprzez użycie wehikułu z napędem magnetycznym (tj. magnokraftu) do sterowania tymi mechanizmami, korzyści będą wówczas wprost nie do opisania. Wyliczmy poniżej najważniejsze z nich:
       (1) Zamienienie Sahary i Półwyspu Arabskiego w kwitnący ogród. Wystarczy wszakże aby Magnokraft zaczął sprowadzać deszcze nad Saharę lub nad Półwysep Arabski, poprzez przeciąganie tam obszarów niżowych przesiąkniętych opadami, a obecny pustynny charakter tych obszarów zostanie zamieniony w kwitnący ogród.
       (2) Ponowne zamrożenie Antarktydy a stąd i obniżenie poziomu mórz. Poważnym zagrożeniem jakie rozrasta się na naszych oczach jest topnienie lodów Antarktydy i Arktyki. Poprzez odpowiednie przeprojektowanie trajektorii wirów niżowych i wyżowych, topnienie to daje się jednak powstrzymać. To z kolei spowoduje uwięzienie większej ilości wody w lodach Antarktydy i Arktyki, a tym samym obniżenie poziomu wszystkich mórz na naszej planecie.
       (3) Sprowadzanie deszczy tylko nocami, zaś słońca w czasie dni. Poprzez kontrolowanie szybkości z jaką poszczególne wiry niżowe przesuwają się ponad danym obszarem, a także poprzez sterowanie ciśnienia panującego w owych wirach, daje się sterować kiedy na obszarze tym ma padać deszcz, a kiedy ma tam świecić słońce.
       (4) Spowodowanie że pogoda i klimat Ziemi będą wspomagały zamierzenia człowieka a nie przeciwdziałały tym zamierzeniom. W chwili obecnej pogoda i klimat są zupełnie nieposłuszne zamiarom człowieka. Jednak nauczenie się jak można je kontrolować spowoduje, że zaczną one wspomagać zamiary ludzkie. Przykładowo, w obszarach rolniczych można sprowadzać częste deszcze w okresie wzrostu roślin - który wymaga dużego nawodnienia, oraz sprowadzać dni słoneczne w okresie dojrzewania roślin - zwykle wymagającym dużej ilości światła słonecznego.

#11. Inne pokrewne strony które również posiadają związek z omawianym tutaj tematem:

Istnieje cały szereg odmiennych stron internetowych, które poszerzają sobą oraz wyjaśniają najróżniejsze szczegółowe zagadnienia objęte treścią Konceptu Dipolarnej Grawitacji. Wszystkie owe pokrewne strony można wywoływać za pośrednictwem Menu 2 i Menu 4 z lewego marginesu tej strony internetowej. Niniejszym chciałbym więc zaprosić tych z czytelników, których zainteresowały informacje zaprezentowane na niniejszej stronie, aby przeglądnęli również owe pokrewne do niej strony. Na wszelki zaś wypadek poniżej przytaczam skrótowe podsumowanie ich treści. Prawdopodobnie najważniejszą z tych pokrewnych stron jest ta która wyjaśnia podstawowe informacje na temat filozofii totalizmu. W menu uruchamia się ją pod nazwą totalizm. Wszakże filozofia totalizmu jest jednym z najważniejszych produktów Konceptu Dipolarnej Grawitacji. Wskazuje nam ona sprawdzające się w praktyce receptury na szczęśliwe, spełnione, oraz produktywne życie. W chwili obecnej jest ona również najmoralniejszą filozofią na Ziemi. Kolejna strona o nazwie prawa moralne opisuje działanie praw moralnych na których filozofia totalizmu bazuje, zaś istnienie których wskazane zostało właśnie przez Koncept Dipolarnej Grawitacji. Następna strona o nazwie karma opisuje czym jest karma, jak ona działa, oraz jakie są różnice pomiędzy karmą opisywaną przez Koncept Dipolarnej Grawitacji, a karmą znaną ludziom z hinduizmu oraz z najróżniejszych filozofii dalekiego Wschodu. Strona o nazwie nirwana opisuje następne ze zjawisk odkrytych i wyjaśnionych dopiero dzięki sformułowaniu Konceptu Dipolarnej Grawitacji. Zjawisko to polega na przeżywaniu uczucia ogromnej szczęśliwości, w chwili kiedy względny poziom czyjejś energii moralnej przekracza określoną wartośc progową, tak że energia ta zaczyna się przelewać przez czakramy danej osoby. Istnieje też strona o świeckim zrozumieniu Boga formowanym w nas właśnie przez Koncept Dipolarnej Grawitacji. Strona ta wywołana może zostać z menu pod nazwą Bóg. Strona telekineza wyjaśnia dokładniej mechanizm działania telekinezy, oraz praktyczne zastosowania tego niezwykłego zjawiska - np. do budowy przyszłościowych urządzeń napędowych. Strona o urządzeniach darmowej energii pozwala nam dokładniej poznać budowę i zasadę działania tych z owych urządzeń generujących darmową energię, które zostały już zbudowane i zadziałały. Strona telepatia wyjaśnia dokładniej czym właściwie jest telepatia i jak możemy ją wykorzystywać na sposób techniczny. Jeszcze inna strona o chińskim sejsmografie działającym na zasadzie telepatii (energii "chi") wyjaśnia że od niemal 2000 lat znane jest ludziom urządzenie techniczne, które ostrzega o zbliżającym się trzęsieniu ziemi na długo zanim owo trzęsienie ziemi zdoła do nas dotrzeć. Urządzenie to pozwala na zdalne wykrywanie trzęsień ziemi, fal tsunami, a także tornad. Strona owoce tropiku opisuje co bardziej ciekawe z tropikalnych owoców strefy Pacyfiku, oraz wyjaśnia filozofię jedzenia tych owoców bazującą na chińskiej idei "yin" i "yang". Strona uzdrawianie opisuje naturalne metody folklorystycznego leczenia grypy i innych typowych chrób. Strona lepsza ludzkość wskazuje nam co w naszym społeczeństwie stonowi ukryte źródło zła, oraz jak zło to możemy stopniowo naprawiać i eliminować tak aby przestało ono istnieć w naszym społeczeństwie. Z kolei strona partia totalizmu naszkicowuje najważniesze szczegóły nowego rodzaju partii politycznej bazującej właśnie na najmoralniejszej filozofii naszej planety, zwanej filozofią totalizmu. Zadaniem tej partii ma być wdrażanie w życie stwierdzeń owej wysoce moralnej filozofii. Strona napędy wyjaśnia nowe rodzaje systemów napędowych, które wynikają m.in. ze stwierdzeń Konceptu Dipolarnej Grawitacji. Strona magnokraft opisuje nowy rodzaj dyskoidalnego statku kosmicznego, który napędzany będzie pulsującym polem magnetycznym. Statek ten jest w stanie latać bezgłośnie z szybkościami zbliżonymi do szybkości światła, może stawać się zupełnie niewidzialny dla ludzkich oczu, a ponadto jest w stanie odparowywać podziemne tunele. Strona ta wyjaśnia budowę, działanie, a także cechy owego niezwykłego statku kosmicznego. Strona komora oscylacyjna opisuje działanie i własności najważniejszego urządzenia napędowego dla magnokraftu. Urządzenie to w naszych statkach kosmicznych przyszłości będzie tym czym silnik jest w dzisiejszych samochodach - znaczy będzie ono wytwarzało ruch tych statków. Niezwykłą cechę owej komory oscylacyjnej stanowi fakt, że jest ona w stanie zakumulować w sobie ogromną ilość energii. Dlatego jeśli zostanie szybko zbudowana, rozwiąże ona większość dzisiejszych problemów zaopatrzenia ludzkości w energię. Kolejna strona o nazwie huragany wyjaśnia jak Koncept Dipolarnej Grawitacji opisuje mechanizm formowania wiatrów, huraganów, tajfunów, tornad, pogody i klimatu, oraz wyjaśnia w jaki sposób mechanizm ten umożliwia nam przyszłe sterowanie pogodą i zmianami klimatu na Ziemi. Przykładowo, praktyczne użycie tego mechanizmu pozwoliłoby zamienić Saharę a także cały Półwysep Arabski w jeden ogromny soczysty ogród.

#12. Proponuję okresowo powracać na niniejszą stronę w celu sprawdzenia dalszych postępów w badaniach i poznawaniu mechanizmu sterowania pogodą na Ziemi:

       Nasza dokładna znajomość działania huraganów oraz mechanizmów rządzących pogodą na Ziemi, zaprezentowanych m.in. na tej stronie, jest ogromnie istotna dla ludzkiego życia. Wszakże od tego jak dobrze poznamy te mechanizmy zależało będzie jak szybko i efektywnie opanujemy pogodę, czyli - opanujemy czynnik który obecnie najbardziej daje się ludziom we znaki. Z kolei opanowanie pogody spowoduje, że nasze życie przestanie być nieustannie wystawiane na hazard natury, a więc że stanie się ono bardziej szczęśliwe i spełnione. Niestety, ewentualne przekonanie innych naukowców i decydentów do podjęcia badań w kierunkach nakreślonych na tej stronie wymaga aby wszystko co tutaj zaprezentowane z jednej strony było przystępne i łatwo zrozumiałe, z drugiej jednak strony nie spłycało czy unaiwniało faktycznej poprawności opisywanych tutaj mechanizmów. Dlatego przygotowanie niniejszej strony wymaga wielu przemyśleń i udoskonaleń. Jako takie nie może ono nastąpić w jednym posiedzeniu, czy w jednym napływie twórczej inspiracji, a musi być wypracowywane mozolnie po jego rozłożeniu na dłuższy przedział czasu. W przyszłości więc strona ta będzie okresowo udoskonalana i upraszczana, w miarę jak znajdował będę sposoby aby jeszcze lepiej zaprezentować czy wytłumaczyć udostępniane tutaj informacje. Zapraszam więc do ponownego jej odwiedzenia za jakiś czas, aby wówczas sprawdzić, jakie dalsze usprawnienia wprowadzę do prezentacji udostępnianych tutaj informacji.
       Warto także okresowo sprawdzać blog totalizmu o adresie totalizm.blox.pl/html (z dwoma lustrzamymi kopiami dostępnymi pod adresami totalizm.republika.pl i energia.sl.pl/news). Na blogu tym bowiem wiele ze spraw omawianych na tej stronie naświetlane jest na bieżąco dodatkowymi informacjami spisywanymi w miarę jak nowe zdarzenia stopniowo rozwijają się przed naszymi oczami.
       Odnotuj, że czytelnicy mogą sobie załadować do własnego komputera replikę niniejszej strony internetowej, tak jak to zostało wyjaśnione na stronach FAQ - częste pytania lub replikuj dostępnych przez "Menu 1" i "Menu 2". (Aby sobie załadować tą replikę, wystarczy w "Menu 1" kliknąć na pozycję źródłowa replika tej strony. Odnotuj jednak, iż jeśli po takim kliknięciu replika się sama nie załaduje, to zapewne oznacza że albo na danym serwerze/witrynie replika ta NIE mogła zostać udostępniona zainteresowanym np. z powodu ograniczeń pamięci serwera, albo też że istnieją jakieś inne problemy techniczne blokujące możliwość jej sprowadzania z owego serwera. W takim wypadku należy zmienić serwer używając adresów podanych w "Menu 4" lub "Menu 3", a następnie spróbować replikę tą załadować sobie z następnego serwera.)

* * *

If you prefer to read in English
click on the flag
(Jeśli preferujesz język angielski
kliknij na poniższą flagę)

Data założenia tej strony internetowej: 27 maja 2006 roku.
Data jej najnowszego aktualizowania: 5 czerwca 2006 roku.
(Sprawdź pod adresami z "Menu 3" czy już istnieje nawet nowsza aktualizacja!)

Podliczenia odwiedzin tej strony wskazywane przez odmienne liczniki:

Free Site Counters